50+

50+

Nee, dit stukje gaat niet over belegen kaas, maar over belegen vrouwen. 50+ vrouwen.

Ik ben er zelf eentje van, sinds twee jaar.

Mijn lief, inmiddels ook de 50 ruim gepasseerd, had het vroeger altijd smalend over ‘meisjes van vijftig’. Omdat in de verte of in een donkere kroeg, het er allemaal nog best appetijtelijk uitziet. Je ziet een juffrouw met lang blond haar, mooi slank figuurtje, leuke hippe kleding. Ze draait zich om en lacht naar je en dan gaat dat alarmpje af. Yep, een meisje van 50. In één blik gaat die scan over hals, handen, ogen en niet vergeten de rimpeltjes om de mond en is het stempel geplaatst.

De vólgende crisis is zomaar je leven ingeslopen, zonder dat jij erom gevraagd hebt.

Voelde je je aan de goéde kant van vijftig nog Top of the World. Want ja dames, het leven begint bij 40 hoor! Want dan ben je aantrekkelijk voor zowel de oude rijke stinkerds als de jonge, enthousiaste toyboys, heb je geen last meer van onzekerheden en denk je dat het leven altijd zo leuk blijft. Nou, binnen tien jaar, donder je zo weer van je voetstukje af.

Ik werd er van de week even fijntjes op gewezen door een leuke, boomlange dertiger die naast mij stond te wachten op een bonnetje BTW bij de Corte Inglès. Ja, het valt niet mee ondernemer zijn in Spanje. Koop je cartridges, krijg je een bon mee, met vermelding BTW/IVA erop. Maar die mag niet zo je boekhouding in. Nee, die moet op naam en adres uitgeprint met je BTW nummer erbij. En het andere bonnetje eraan geniet, anders krijg je nog niets terug. Dus dan duik je de kelder maar weer in en mag je daar wachten op je volgende bon.

De Corte Ingles draait wacht muziekjes. Terwijl ik helemaal Zen mij overgaf aan het wachten, zonder op de klok te kijken of te zuchten, klonk daar tussen de saaie, niks-aan-de-hand-muziekjes door, opeens Brick house van The Commodores. Ik voeg hem hier even bij, dan weet je waar we over praten

Ongemerkt hipte ik van mijn ene been op mijn andere. Ik was een jaar of 15 toen dit nummer uitkwam. Funky stuff waar je helemaal op los ging en de laatste stapjes van Michael Jackson en James Brown op deed. Daar kon je niet op stilzitten en dat kan ik dus nog steeds niet.

De cognitieve reactie van mijn lichaam was overduidelijk. Niet alleen hipte ik ongemerkt van het ene op het andere been, maar bewogen mijn schouders en armen ook omhoog en omlaag en ben ik bang dat ik mijn hoofd met korte tikjes van links naar rechts liet gaan. O My God, ik weet wel zeker dat ik mijn kin ook schokkend naar voren heb gestoken. Dat was super funky toen.
Untitled

Afijn, mijn dansje op de vierkante centimeter, ging niet ongemerkt voorbij aan de jongeman.

Lachend stapte hij op mij af en zei iets in het Spaans over hijas. Langzaam drong het tot me door dat hij bedoelde te zeggen dat mijn dochters het wel leuk zullen vinden, zo’n dansende moeder.

Dochters? Moeder? Ik héb geen kinderen, zeg ik ongemakkelijk.

Is het omdat ik zelf geen kinderen heb, dat ik vergeet dat ook ik ouder wordt? Of hebben we daar allemaal last van?

Ik voelde me betrapt en de vlammen sloegen mijn hals opeens uit. You make me blush, zeg ik.

Toen stapte hij over in het Engels en zei: No, please dont’. It is nice to see you have not lost your inner child. En daar had ie me. Een wildvreemde die begint over je innerlijk kind!

It is very important that you cherish your inner child, vervolgt hij en kijkt me indringend aan. If you don’t, for us it is like you are without spirit. Like you are not really alive, have no soul. Ik vraag me af waar hij vandaan komt want zowel zijn Engels als zijn Spaans zijn niet accentloos en ik denk een vleugje uit India of omstreken te bespeuren. Yes, zeg ik enthousiast. Never lose contact with your inner child. It is your compass, your creative source. En voordat we verder kunnen praten, zegt de dame achter de balie; Siguente! En weg is hij. Bonnetjes inleveren. Hij draait zich nog even om en we wisselen een glimlach van bevestiging uit. Snel daarna ben ik ook aan de beurt en is de vreemdeling alweer vertrokken als ik de kelder verlaat.

Wat een verrassende wending was dit.

Namasté amigo. Mijn innerlijk kind groet jouw innerlijk kind.